Baba wa kina Alice alisimama kwa hasira, akitikisa kichwa huku macho yake yakiwa mekundu kama miali ya moto. Alirudi kukaa kwenye kiti chake kikubwa cha kifalme ndani ya kasiri lenye kuta za dhahabu , akiendelea kutazama kupitia darubini ya kichawi inayomwonyesha
Alice na Kelvin wakicheka na kula ugali na
samaki.
“Hili halikubaliki!” mzee alinguruma kwa sauti nzito, akitisha viumbe wengine wa baharini waliokuwa karibu naye. “Sabrina! Siku zote nimewaambia binadamu ni maadui zetu yaani umesahau hata mama yako aliuawa na hao hao . Lakini mdogo wako amekiuka sheria zetu. Hili halina mjadala!”
Yaaani lazima adhabu ,imhusu hatuwezi kulea mjinga mjinga nmekasirishwa sana leo na ujinga yaani muangalie ana cheka cheka tu kama hana akili vizuri ………”
Sabrina, akiwa bado ameshika shavu lake
baada ya kofi zito kutoka kwa baba yao , aliinama kwa unyenyekevu lakini hakukubali kushindwa. aliendelea kumtetea mdogo wake ……….
“Baba, tafadhali sikiliza,” alisema kwa sauti ya kusihi. “Alice anajua alichokuwa anakifanya. Pengine kuna sababu ya yeye kuwa karibu na binadamu huyo. Labda anataka kutafuta siri za maadui wetu.” na pia huenda ana mtafuta aliyewahi husika na kifo cha mama yetu ……
Mzee alimstopisha kwa sauti yenye hasira kali.
“Hakuna sababu ya kuingia kwa adui zetu
kama rafiki! Wanafiki hao hawaaminiki. Kwa nini hakunijulisha kuhusu mpango huo kama kweli ni mkakati wa vita?”
a wewe endele tu kumtetea naweza kuwaunganisha kwenye adhabu jikute mama huruma.utauponza we endeleee tu
………..
Alisimama kwa nguvu, akizidisha hofu kwa Sabrina na wengine waliokuwa karibu.
“Nipe sababu moja ya kutomrudisha Alice mara moja na kumfungia kwenye mji wa baharini ili asitoke tena. na akirudi mwekeni kwenye chumba chenye maji ya baridi sana kama adhabu akae humo siku
tati bila kutolewa pumbavu kabisa huyu
binti”
Sabrina alijaribu tena kumtetea Alice.
“Baba, pengine binadamu huyo si kama wengine. Na kama ni mpango wake wa kupendwa ili aingie kwa maadui, basi tumpe nafasi ya kufanikisha hilo. Alice ni mwerevu, hatatuangusha.”
Mzee alimtazama Sabrina kwa macho makali na kusema kwa sauti nzito:
“Kama kweli unamwamini Alice, basi itabidi uthibitishe. Utakwenda duniani kumrudisha mwenyewe. Hakikisha anajua adhabu ya kuvunja amri zetu. Na
ukishindwa, utawajibika kwa matokeo
yake!”
“aliendelea sitakuwa na huruma kwa mabinti zangu au hata mtu yoyote atakayevunja amri yangu yoyote kati ya nilizoziweka hata kama ni mwanangu nitqmpimia kipimo ambacho hata wengine tunawapimia yaani hapa no haki sawa “
Sabrina alishtuka, lakini alijua kwamba kubishana zaidi kungeleta matatizo.
“Ndiyo baba, nitaenda mara moja,” alisema kwa sauti ya heshima, lakini ndani yake alihisi hofu na shaka.
Mzee aligeuka na kutoa amri kwa walinzi
wa baharini:
“Andaa farasi wa maji kwa Sabrina. Anapaswa kuondoka mara moja. Na ikiwa Alice atakataa kurudi, mwambieni kwamba hatutamkaribisha tena ! na atakuwa adui yetu mara mbili ya wanadamu ….”
Wakati Sabrina akijiandaa kwa safari yake ya hatari kwenda kwa binadamu, Alice, akiwa na Kelvin, hakujua kinachotokea upande wa baharini. Kelvin aliendelea kumpongeza Alice kwa ugali wake wa
“kawaida,” bila kujua kabisa kwamba ugali
huo ulikuwa ni kazi ya mzee Ismaili.
ndani ya mchana tulivu , na Kelvin alikuwa amekaa mezani akimalizia sahani yake ya ugali na samaki, huku Alice akiwa pembeni, akitazama jinsi binadamu wanavyokula na kuzungumza kwa furaha. Ghafla, mlango ulibishwa kwa sauti ya upole kama ya mtoto. Kelvin alisimama, akakuna kichwa chake kwa mshangao.
Kelvin: (kwa sauti ya kawaida) “Hii lazima itakuwa jirani mmoja wa watoto hapa. Ngoja nifungue.”
Kelvin alifungua mlango, na mbele yake
alisimama msichana mdogo wa umri wa miaka saba hivi, akiwa na uso wa upole na macho makubwa ya kuvutia. Alivaa gauni jeupe
Kelvin: (akiwa na tabasamu) “Hujambo, mtoto? Unahitaji msaada gani?”
Msichana huyo alijifanya kutabasamu kwa aibu na kusema kwa sauti ya upole:
“Samahani, kaka, naitwa Sabrina. Naishi jirani, mama yangu aliniambia nimuite dada Alice aje.”
Kelvin aligeuka kumtazama Alice, ambaye
alikuwa amesimama mlangoni. Macho ya Alice yalikutana na ya msichana huyo na aliweza kutambua baada ya kumtazama kiini cha jicho la yule mtoto hivyo aligundua sio kiumbe cha kawaida , na mara moja alitambua ni nani aliyekuwa mbele yake.
Alice: (kwa mshangao mkubwa) ” dada Sabrina!” maneno hayo alisema kimoyomoyo
Sabrina alitabasamu kwa hila, lakini kabla Alice hajazungumza zaidi, Sabrina alikata
kwa sauti ya upole lakini yenye maana
nzito:
“Mama anataka kuzungumza na wewe. Tafadhali, njoo kwa haraka.”
Kelvin alihisi kutatanishwa na mazungumzo hayo lakini hakusema lolote.
Kelvin: “Nadhani bora uende ukamsikilize mama . Labda ni jambo la muhimu.”
Alice alitoka nje, akimfuata Sabrina, lakini mara baada ya kufika mbali kidogo na ile nyumba, Sabrina aligeuka na kurudisha sura yake halisi kama mrembo wa baharini mwenye uso wa kuvutia sana …….
Alice: (kwa hasira na hofu) “Sabrina! Kwa
nini umenifuata hapa? Unajua hili ni kinyume cha sheria yaaani baba akijuwa na wewe upo hulu huoni kama itakuwa shida sana !”Asijuwe kuwa baba yake ndo kamtuma katika dunia hiyo ……..kumfuata
Sabrina: (kwa sauti ya kujiamini) “Sheria? Alice, unavunja sheria zaidi kwa kuishi na binadamu huyu. Baba ametuma ujumbe wa wazi: unatakiwa kurudi baharini mara moja, au kama hutaki akutoe na usiwe miongoni mwa familia yetu
Alice alitetemeka, akijaribu kuficha woga
wake.
Alice: “Sabrina naogopa kurudii. Huyu binadamu si adui wetu. Yeye ni tofauti. Na siwezi kumuacha.”
Sabrina alitazama kwa macho yake yaking’ara.
Sabrina: “Baba hatakuwa na huruma, Alice. Ukikataa kurudi, atakutangaza kuwa msaliti wa bahari.”
Alice alinyamaza, macho yake yakijaa machozi. Sabrina, akitambua huzuni ya dada yake, alibadilisha sauti yake na kuwa ya upole.
Sabrina: “Dada, tafadhali sikiliza. Narudi
baharini sasa hivi. Kama hutaki kurudi na mimi, basi jiandae kwa hasira ya baba. Uamuzi ni wako.”
Sabrina aligeuka na kuanza kuondoka, lakini kabla hajaenda mbali, Alice alimuita Dada !!,
nmekubali kupewa adhabu na narudi kwenye dunia yetu ya baharani ….
sabrina alimwambia ‘”usijali mdogo wangu , jitahidi ukifanya kosa hutakiwi kukimbia nyumbani tafuta nafasi ya kusuluhisha ….
Nawasihi ndugu zangu,
Katika maisha yetu ya kila siku, hakuna
binadamu aliye mkamilifu. Sote tunaweza kukosea, iwe kwa makusudi au kwa bahati mbaya. Lakini jambo la msingi si kosa lenyewe, bali ni jinsi tunavyolichukulia na kulitatua. Leo nataka niwazungumzie juu ya dhana muhimu ya uwajibikaji na suluhisho badala ya kukimbia matatizo, hususan nyumbani.
Wakati mwingine, tunapofanya kosa, tunashawishika kuficha au hata kukimbia nyumbani kwa hofu ya kuadhibiwa, kuhukumiwa, au kudharauliwa. Tunajisemea, “Nikionekana nyumbani, mambo yatakuwa mabaya zaidi.” Lakini
ukweli ni kwamba, kukimbia hakutoi
suluhisho; kunazidisha tatizo na mara nyingi kunasababisha maumivu makubwa kwa wewe mwenyewe na kwa familia yako.
Nyumbani ni msingi wa maisha yetu. Hapo ndipo tunapaswa kujifunza misingi ya upendo, kusamehe, na uvumilivu. Wazazi, ndugu, na familia kwa ujumla wanatakiwa kuwa kimbilio letu tunapopitia changamoto. Lakini ili hilo litimie, lazima pia sisi tujenge uaminifu kwa kukubali makosa yetu na kuwa tayari kuyasuluhisha badala ya kuyakimbia.
Kukubali kosa ni hatua ya kwanza ya
ujasiri. Inapokuwa vigumu, kumbuka kuwa kila mtu ana mapungufu, na kila mmoja anapaswa kupokea nafasi ya pili. Kuomba msamaha ni njia ya kuonyesha unyenyekevu na kujitahidi kuboresha. Pia, kutafuta suluhisho badala ya kulalamika kunaonyesha ukomavu na nia ya kujifunza kutokana na kosa lako.
Ndugu zangu, kumbukeni kuwa familia haitakukataa kwa sababu ya kosa. Inawezekana wakakasirika au kuhisi maumivu kwa muda, lakini mwisho wa siku, upendo wa kweli unashinda hasira yoyote. Lakini ukikimbia, unajiondolea nafasi ya kuelezea upande wako wa
hadithi, na mara nyingi huacha maumivu
makubwa kwa wale wanaokupenda.
Kwa hiyo, ninawasihi, unapokosea, usikimbie nyumbani. Badala yake, tafuta njia ya kusuluhisha. Zungumza na wazazi wako, ndugu zako, au mtu mwingine anayeheshimika katika familia. Eleza kilichotokea, omba msamaha, na toa mpango wa kulitatua tatizo. Hii itakuweka huru na kukuonyesha thamani ya uwajibikaji.
Mwisho wa yote, kumbukeni kuwa maisha ni safari ya kujifunza. Makosa ni sehemu ya safari hiyo, lakini jinsi tunavyokabiliana
nayo ndicho kinachotufanya kuwa bora
zaidi. Nyumbani ni mahali pa kujifunza na kukua, si mahali pa kukimbia.
Nawapenda sana, USIKOSE SEHEMU YA SABA
0 Comments